( 8 ) از ابو هريره به طور مرفوع آمده است كه پيامبر فرمود : هر كس بعد از مرگم زيارتم كند ، همانند اين است كه در زمان حياتم زيارتم كرده باشد ، و هركس مرا زيارت كند ، من گواه و شفيعش در روز قيامت خواهم بود . اين روايت را افراد زير نقل كرده‌اند : 1 - حافظ ابو بكر احمد بن موسى بن مردويه ( م 416 ) . 2 - حافظ ابو سعد احمد بن محمد بن احمد بن حسن اصفهانى ( م 540 ) . 3 - ابو الفتوح سعيد بن محمد يعقوبى ( م 552 ) در الفوائد . 4 - حافظ ابو سعد عبد الكريم سمعانى شافعى ( م 562 ) . 5 - ابن الانماطى ، اسماعيل بن عبد اللّه انصارى مالكى ( م 619 ) . 6 - تقى الدين سبكى ( م 756 ) در شفاء السقام 26 . 7 - سيد نور الدين سمهودى ( م 911 ) در وفاء الوفاء : 2 / 400 . ( 9 ) از انس بن مالك به‌طور مرفوع آمده است كه رسول خدا فرمود : كسى كه مرا در مدينه به قصد قربت زيارت كند ، من شفيع او خواهم بود و در روايت ديگرى از او نيز چنين آمده است : كسى كه در يكى از دو حرم بميرد ، در روز قيامت در زمرهء افرادى كه در امنيت هستند ، محشور خواهد شد و كسى كه به قصد قربت مرا در مدينه زيارت كند ، در قيامت در جوارم خواهد بود . در عبارت ديگر از او چنين آمده است كه من گواه و شفيعش در قيامت خواهم بود . اين روايت را جمع زيادى از حفاظ نقل كرده‌اند كه از آن جمله‌اند : 1 - ابن ابى فديك ، محمد بن اسماعيل ( م 200 ) . 2 - ابن ابى الدنيا ، ابو بكر قرشى ( م 281 ) . 3 - حافظ ابو عبد اللّه حاكم نيشابورى ( م 405 ) .